Jakie elementy do różnych pomieszczeń

Wszystkie rodzaje parkietu i deski doskonale sprawdzają się na podgrzewanych podłogach. Dzięki krzyżowemu układowi słojów w poszczególnych warstwach ograniczona zostaje zawód drewna i szczeliny, jakie mogą pojawić się w posadzce, będą znacznie mniejsze aniżeli w przypadku litych elementów. Jednak i takim łącznie lepiej

Elementy układanki
Posadzki mogą się różnić wielkością elementów i rodzajem drewna. Najczęściej sprzedawane istnieją gdy na przykład do pojedynczej klepki parkietowe o długości 42 i 49 cm, szerokości 7 cm i grubości 1,1 lub 1,4 cm albo większe deski – o długości 120,160 lub 200 cm, szerokości 14 cm i grubości 1,4 lub 1,6 cm. Elementy zbudowane istnieją z dwóch warstw. Dolna z reguły bywa z krajowego drewna liściastego, na przykład dębu albo buku. Wierzchnia wykonana bywa z różnych gatunków krajowych i egzotycznych. Występują one aż w trzech odmianach, jakie różnią się usłojeniem i odcieniem.

Uwaga!
Na rynku dostępnych bywa coraz więcej dwuwarstwowych elementów wykończonych fabrycznie lakierem. Chcąc układać takiedrwa na ogrzewanym podkładzie, trzeba sprawdzić, czyjego producent zaleca takie zastosowanie. Jakość warstwowych elementów bywa różna – w niektórych w wyniku częstych zmian temperatury może dojść do rozdzielenia warstw drewna.

Choć warstwa lakieru na posadzkach bywa odporniejsza na uszkodzenia aniżeli ta nakładana tradycyjną metodą poprzez parkieciarza, do pomieszczeń intensywnie eksploatowanych powinno się wybrać elementy z wierzchnią warstwą z twardych gatunków drewna. W holu i na schodach najlepiej sprawdzą się wenge, iroko, jatoba, bambus, ipe, tali, a z naszych rodzimych gatunków jesion, orzech, dąb i grab.

Parkietu i deski nie powinno się układać w pomieszczeniach wilgotnych, takich gdy na przykład kuchnie czy łazienki.

Decydując się na taką posadzkę w lokalizacji narażonym na rozlanie płynów, trzeba ją nadobowiązkowo zabezpieczać przed ich wniknięciem w szczeliny pomiędzy elementami. Jeśli tego nie zrobimy i woda wniknie pod drewno, może dojść do tego odkształcenia, a chociażby odspojenia od podkładu. Producent parkietu zaleca zaimpregnowanie posadzki po ułożeniu specjalnym preparatem. Jednak zastrzega, iż taki zabieg w 100% nie zabezpieczy jej przed wniknięciem wody.

Doświadczeni parkieciarze polecają bardziej radykalne rozwiązanie
– minimalne przeszlifowanie posadzki, tak by usunąć mniej więcej 0,5 mm lakieru, a następnie położenie jednej warstwy lakieru, jaki utworzy ciągłą powłokę zabezpieczającą. Wprawdzie takie podejście w pewnym sensie kłóci się z istotą posadzki, tamtej nie trzeba lakierować, choć przynajmniej bywa skuteczne.