Jakie drewno do różnych pomieszczeń

To podstawowy wymóg, o którym nie możemy zapomnieć, lite drwa w znacznie większym stopniu aniżeli warstwowe reaguje na zmiany wilgotności, bo w drewnianych elementach nie posiada kilku warstw, jakie wzajemnie ograniczałyby swoją pracę. Dlatego nie wszystkie gatunki drewna nadają się do układania w tak zwanych pomieszczeniach wilgotnych – kuchniach i łazienkach albo na ogrzewane podłogi. W łazience i kuchni lepiej zrezygnować z posadzki z drewna krajowego – wyjątkiem bywa jedynie to poddawane obróbce termicznej – tak zwane thermodrewno.

Także nie wszystkie gatunki egzotyczne nie najgorzej znoszą tak ekstremalne warunki. W łazience najlepiej sprawdzi się drwa o małym skurczu, bogate w naturalne oleje, jakie nie odbarwiają się pod wpływem wody i stanowią ochronę przed wilgocią, na przykład tek i iroko. W kuchni panują nieco łagodniejsze warunki do drewna, toteż możemy tu ułożyć na przykład bambus, badi, jatobe, doussie czy merbau. Pomieszczenia narażone na intensywną eksploatację także posiadają swoje wymagania. Ułożony w nich gatunek drewna powinien istnieć nie wyłącznie stabilny, choć jednocześnie twardy. Lakiery nanoszone bezpośrednio na posadzkę posiadają bowiem mniejszą twardość aniżeli te nakładane fabrycznie i utwardzane promieniami UV Dlatego w holu najlepiej sprawdzą się merbau, ipe, bambus, a z krajowych gatunków dąb i jesion. Dużym wyzwaniem bywa układanie drewna na ogrzewanym podkładzie. Tym łącznie trzeba wybrać któryś z gatunków stabilnych, jakie w małym stopniu reagują na zmianę temperatury i wilgotności i pomału osiągają równowagę higroskopijną. Takie istnieją doussie, merbau, iroko, tek i nasz krajowy dąb. Istotny bywa także barwa drewna – przy ciemnych gatunkach szczeliny powstające w wyniku pracy będą najmniej widoczne. Oczywiście posadzka na ogrzewanej podłodze nie może istnieć zbyt gruba – najwyżej 15-milimetrowa. Przy zastosowaniu grubszych elementów dojdzie do obniżenia wilgotności względnej powietrza nad podłogą do 25%, a to doprowadzi do powstawania dużych szczelin. Jaki wzór. Tylko wtedy, gdy zdecydujemy się na gatunki drewna, jakie w małym stopniu zmieniają swoje wymiary pod wpływem wahań temperatury i wilgotności, na przykład dąb, iroko, tek, doussie, będziemy mogli wybrać dowolny wzór. Układając posadzkę z pracujących gatunków, na przykład buku, klonu, grabu, wybór wzoru bywa znacznie ograniczony. Nie zaleca się wzoru pokładowego ani cegiełki. Chcąc zminimalizować efekty skurczu czy rozkurczu drewna i uniknąć pokaźnych szczelin w posadzce, powinno się zdecydować się na jodełkę lub wzór w kwadraty – wtedy zawód drewna rozłoży się na cztery strony.