Jaki klej do desek parkietowych

Wybierając go, powinno się wziąć pod uwagę zarówno wielkość drewnianych elementów, gdy na przykład i gatunek drewna, z którego istnieją zrobione.

Do małych – o długości do 400 mm – możemy wykonać kleje dyspersyjne.

Do większych – desek parkietowych
– trzeba użyć klejów rozpuszczalnikowych z żywicami syntetycznymi.

Do przyklejania największych – dyli podłogowych
– powinno się użyć kleje dwuskładnikowe poliuretanowe, poliuretanowo-epoksydowe lub MS-polimery.

Jednak kryteria wyboru kleju na takim się nie kończą – istnieją pewne gatunki drewna, jakie wymagają indywidualnego podejścia. I tak, kleje dyspersyjne zawierające wodę mogą sprawiać problemy przy układaniu niestabilnych gatunków, na przykład buku,
a poprzez swoją zasadowość doprowadzić do powstania szarych przebarwień na kwaśnym drewnie (na dębie), gdy zostanie pobrudzona górna  element  posadzki. Do tak zwanych tłustych gatunków drewna, na przykład ipe, iroko, teku, trzeba używać dwuskładnikowych klejów poliuretanowych.

Oczywiście do małych drewnianych elementów możemy wykonać kleje zalecane także do dużych – nigdy na odwrót.

Jakie zabezpieczenie
Pominięcie tego kryterium może zakończyć się w wysoce przykry sposób, na przykład radykalną zmianą koloru drewna. Lakier, jaki posiada chronić drwa drzew liściastych, powinien istnieć elastyczny – tak, by nie pękał podczas pracy drewna. Takiemu zadaniu sprostają lakiery poliuretanowe, uretanowe, uretanowo-alkidowe, Wyjątkiem od tej reguły bywa lakierowanie kwaśnego drewna (zawierającego kwasy i garbniki). Naniesiony na tego powierzchnię lakier poliuretanowy przyciemniłby posadzkę. Dlatego przed lakierowaniem konieczne bywa zabezpieczenie drewna specjalnym podkładem. Do gatunków drewna mocno pracujących, takich gdy na przykład buk, nie istnieją zalecane lakiery wodne bez wcześniejszego zastosowania odpowiednich podkładów, jakie nie sklejają brzegów lamelek drewna i nie pękają podczas tego pracy.
Na posadzkach z drewna drzew iglastych najlepiej sprawdzają się lakiery alkidowe, uretanowe i uretanowo-alkidowe. Jednak przed lakierowaniem drwa powinno się przemyć acetonem lub benzyną, ażeby usunąć żywicę, a potem podkładem dostosowanym do lakieru wypełnić miejsca, w jakich wcześniej były torebki żywiczne. Drewno egzotyczne przed nałożeniem warstwy lakieru powinno zostać zabezpieczone podkładem neutralizującym olejki eteryczne. Potem możemy je malować dowolnym lakierem. W przypadku tak zwanych trudnych gatunków drewna, na przykład ipe i iroko, zawierających inhibitory spowalniające działanie utwardzaczy zawartych w lakierach, trzeba najpierw użyć specjalnego podkładu odcinającego, a następnie zarobić lakier zalecany poprzez producenta do określonego gatunku. Dzięki temu unikniemy przykrych niespodzianek, na przykład tłuste drwa ipe pod wpływem lakieru może zmienić barwa z zielonego na czerwony. Choć na ogół wielkość drewnianych elementów nie wpływa na wybór lakieru, w dwóch sytuacjach także to powinno się wziąć pod uwagę. Do zabezpieczenia drewnianego bruku trzeba wybrać lakier, jaki nie sklei kantów drewnianych elementów – uretanowo-alkidowy. Podłoga z desek musi istnieć zabezpieczona lakierem, jaki na dużej powierzchni drewna może trudnić się pod wpływem zmian temperatury i wilgotności – najlepiej poliuretanowym. Oleje, woski, olejowoski posiadają mniej przeciwwskazań – nie nadają się do zabezpieczania gatunków drewna zawierających krzemionkę czy węglan wapnia, na przykład doussie. Na takim drewnie olej lub wosk doprowadziłyby do powstania białej mydlanej wydzieliny.

Uwaga! Niektórzy producenci oferują lakierowane lite drewniane elementy. Do takiego drewna powinno się wykonać bezwodne kleje przeznaczone do przyklejania drewna zabezpieczonego lakierem.